h1

Modlitwa

Modlitwa za Misjonarki i Misjonarzy
Najważniejszą formą pomocy Misjonarzom oraz potrzebującym, którym oni posługują w dalekich krajach misyjnych, jest MODLITWA.
„Rozmach misyjny był zawsze oznaką żywotności naszych Kościołów (…) Dlatego bardzo proszę wszystkich katolików, by modlili się do Ducha Świętego o wzrost w Kościele zamiłowania do misji, głoszenia Królestwa Bożego i aby wspierali misjonarzy i misjonarki oraz wspólnoty chrześcijańskie zaangażowane na pierwszej linii w tej misji, czasem w środowiskach, gdzie panuje wrogość i prześladowanie” – napisał Ojciec Święty Benedykt XVI w orędziu misyjnym.

Warto przypomnieć, że znane na całym świecie wspólnoty Żywego Różańca, biorą początek właśnie z troski o misje. Wielka apostołka misji Paulina Jaricot (1799-1862) pragnęła uczynić rozważanie tajemnic różańcowych narzędziem współpracy misyjnej. Aby otoczyć modlitwą różańcową cały świat, zorganizowała tzw. piętnastki, czyli grupy piętnastu osób, z których każda zobowiązywała się do odmawiania codziennie jednego dziesiątka różańca w intencji misji i do rozważania powierzonej tajemnicy różańcowej.

Charakterystyczne są też różańce misyjne, bowiem każdy z jego pięciu dziesiątków wyróżniony jest innym kolorem i każdy związany jest z modlitwą za inny kontynent: zielony – za Afrykę, czerwony – za kontynent amerykański, biały – za Europę i Ojca Świętego, niebieski – za Oceanię, żółty – za Azję.

Nasze Siostry pracujące w Afryce oraz na Wschodzie zawsze podkreślają, iż w warunkach pracy misyjnej, podejmowanej z dala od ojczystego Kraju; wobec sytuacji – po ludzku – beznadziejnej biedy, z codziennym doświadczeniem bezsilności wobec jej bezmiaru, świadomość modlitwy, która jest zanoszona w ich intencjach, umacnia wiarę, dodaje sił, przywraca nadzieję.

Modlitwa za Misjonarzy:

„Bądź pozdrowiony, Panie za świadectwo Twoich misjonarzy! Ty sam natchnąłeś ich apostolskie serca, by opuściwszy na zawsze swą ziemię, rodzinę i ojczyznę udali się do tych nieznanych krain dla głoszenia Ewangelii tym, których już wcześniej uznali za braci.

Bądź pozdrowiony, Panie, za to, że podtrzymujesz ich wiarę i nadzieję w chwili siewu i przez cały czas apostolskich trudów; za to, że dałeś im wytrwałość i cierpliwość wśród zmęczenia, trudów, utrapień i różnego rodzaju cierpień.

Bądź pozdrowiony Panie, za wszystkie łaski, które spłynęły poprzez ich słowa, ich ręce i ich przykład…”.

/Ojciec Święty Jan Paweł II/

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: